Διακήρυξη της Διεθνιστικής Σοσιαλιστικής Τάσης για τους πρόσφυγες

1. Η Ευρώπη βρίσκεται αντιμέτωπη με αυτό που ονομάστηκε “η μεγαλύτερη προσφυγική κρίση από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο”. Οι εκτοπίσεις, λόγω πολέμου και διώξεων, έχουν φτάσει παγκόσμια σε φρικιαστικές διαστάσεις. Μόνο μέσα στο 2014 περίπου 13.9 εκατομμύρια άνθρωποι εκδιώχθηκαν από τα σπίτια τους. Ο αριθμός των προσφύγων που εισήλθαν στην Ευρώπη τον φετινό Ιούλη ήταν τριπλάσιος από ότι την προηγούμενη χρονιά.

Η κυριότερη αφετηρία των προσφύγων που προσπαθούν απεγνωσμένα να φτάσουν στην Ευρώπη είναι η Συρία. Εκεί ο εμφύλιος πόλεμος που ξεκίνησε από την απόπειρα του καθεστώτος του Άσαντ να συντρίψει την εξέγερση που ξέσπασε το 2011 επιδεινώθηκε από την άνοδο του Ισλαμικού Κράτους. Παρόλα αυτά, όμως, αυτό μπορεί να να κατανοηθεί μόνο στο πλαίσιο της καταστροφικής εισβολής και κατοχής του Ιράκ κάτω από την ηγεσία των ΗΠΑ και της Βρετανίας. Η επέμβαση της Δύσης, η καταστροφή που προκάλεσε και η προσπάθεια των κατοχικών δυνάμεων να χρησιμοποιήσουν σεχταριστικές δυνάμεις για να σταθεροποιήσουν τη χώρα άνοιξε το δρόμο για την όξυνση των συγκρούσεων στην περιοχή.

Το Αφγανιστάν, ένα ακόμα πρόσφατο θύμα εισβολής και κατοχής από τις Δυτικές δυνάμεις, είναι η δεύτερη μεγαλύτερη χώρα προέλευσης των προσφύγων. Και εδώ, αντί να φέρει την απελευθέρωση, η επέμβαση της Δύσης έφερε την ανθρωπιστική καταστροφή και ολοένα και περισσότερες διώξεις. Άλλοι πρόσφυγες έρχονται από την Ανατολική Αφρική, όπου οι δυτικές επεμβάσεις στις συγκρούσεις της περιοχής βοήθησαν στην εγκαθίδρυση κάποιων από τις πιο στρατιωτικοποιημένες κοινωνίες του πλανήτη.

Το 80% περίπου των εκτοπισμένων από τον πόλεμο, τις διώξεις και τη φτώχεια παραμένουν στις αναπτυσσόμενες χώρες. Όποτε μια μειοψηφία από αυτούς προσπαθεί να αποδράσει στην Ευρώπη έρχεται αντιμέτωπη με την αστυνομική βία -τα στρατόπεδα “ζούγκλα” στο Καλέ της Γαλλίας, τον μήκους 175 χιλιομέτρων φράχτη που ορθώνει η Ουγγαρία στα σύνορά της ή τις ναυτικές επιχειρήσεις που οργανώνει η Frontex στο Αιγαίο και τη Μεσόγειο που έχουν καταλήξει σε τόσες τραγωδίες με εκατοντάδες πνιγμένους.
Και όταν κάποιο καταφέρνουν να ξεπεράσουν όλα αυτά τα φράγματα βρίσκονται αντιμέτωποι με τις επιχειρήσεις της αστυνομίας που τους συλλαμβάνουν και τους κλείνουν σε στρατόπεδα όπου μόνο με εξεγέρσεις καταφέρνουν να ξεφύγουν από τις απάνθρωπες συνθήκες. Αυτό έχει συμβεί, για παράδειγμα, επανειλημμένα στο στρατόπεδο συγκέντρωσης της Αμυγδαλέζας στην Ελλάδα όπου οι πρόσφυγες κατέβηκαν πρόσφατα σε απεργία πείνας για να διαμαρτυρηθούν για τις συνθήκες κράτησής τους.

2. Η κρίση έχει αναδείξει την υποκρισία της υποτιθέμενης δέσμευσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην αρχή της “ελεύθερης διακίνησης”. Η άλλη όψη της δημιουργίας μιας ενιαίας αγοράς εργασίας εντός των συνόρων της είναι η δημιουργία της “Ευρώπης-Φρούριο” -που αστυνομεύεται από την Frontex και νομιμοποιείται από μια ρατσιστική ρητορική, ούτε ένα χιλιοστό καλύτερη από τον παραδοσιακή Ευρωπαϊκό εθνικισμό. Ο καπιταλισμός ρουφάει εργάτες από ολόκληρο τον κόσμο για να τροφοδοτήσει τα κέρδη του αλλά χρησιμοποιεί τον ρατσισμό και τους μεταναστευτικούς ελέγχους για να διαιρεί τους εργάτες και να υπονομεύει την οργάνωση και τους αγώνες τους.

Τα αποτελέσματα στην Ευρώπη ήταν θανατηφόρα. Την περασμένη εβδομάδα μόνο 300 πρόσφυγες χάθηκαν σε ένα πλοίο στα ανοιχτά της Λιβύης. 71 μετανάστες, ανάμεσά τους τέσσερα παιδιά, βρέθηκα νεκροί σε ένα φορτηγό στην Αυστρία. Πιο πρόσφατα, 12 Σύριοι πνίγηκαν στα ανοιχτά της Τουρκίας, ανάμεσά τους δυο μικρά παιδιά και η μητέρα τους.

Το κλίμα του ρατσισμού και της Ισλαμοφοβίας, που καλλιεργείται συστηματικά από τους επίσημους πολιτικούς τα τελευταία χρόνια, έχει δώσει την δυνατότητα στις ακροδεξιές δυνάμεις να αξιοποιούν την προσφυγική κρίση. Στη Βρετανία ο Νάιτζελ Φάρατζ, ο ηγέτης του UKIP, “προειδοποίησε” ότι αυτοί που φεύγουν από τις χώρες τους μπορεί να είναι “εξτρεμιστές του Ισλαμικού Κράτους ή άλλων τζιχαντιστικών οργανώσεων”. Η Μαρίν Λεπέν του γαλλικού φασιστικού Εθνικού Μετώπου ζήτησε να κλείσουν τα σύνορα της χώρας ολοκληρωτικά. Ο Βίκτορ Ορμπάν της Ουγγαρίας θεωρεί ότι η χώρα του έχει “κατακλυστεί” από πρόσφυγες οι οποίοι, διαμαρτυρήθηκε, είναι Μουσουλμάνοι και όχι Χριστιανοί.

3. Η αντίδραση ενός μεγάλου αριθμού της εργατικής τάξης ήταν, σε ολόκληρη την Ευρώπη, αντιδιαμετρικά αντίθετη από τη στάση των ηγετών τους. 20.000 περίπου συγκεντρώθηκαν στη Βιέννη για να υποδεχτούν τους πρόσφυγες. Χιλιάδες διαδήλωσαν ενάντια στον ρατσισμό στη Γερμανία. Μεγάλες ποσότητες βοήθειας συγκεντρώθηκαν στους χώρους δουλειάς και τις κοινότητες στη Βρετανία για να μεταφερθούν στα στρατόπεδα στη Γαλλία. Χωρίς τη συμπαράσταση των τοπικών πληθυσμών στην Ελλάδα, τη Μακεδονία, τη Σερβία οι πρόσφυγες από τη Συρία δεν θα είχαν φτάσει ποτέ στη Βουδαπέστη, συγκρουόμενοι με την αστυνομία στα σύνορα και τους σιδηροδρομικούς σταθμούς.

Η αντίδραση αυτή δείχνει και τα περιθώρια που υπάρχουν για την απόκρουση της ρατσιστικής επίθεσης σε όλη την Ευρώπη. Τα δίκτυα που χτίστηκαν μέσα από τις συντονισμένες παγκόσμιες αντιρατσιστικές διαμαρτυρίες τον Μάρτη του 2014 και τον Μάρτη του 2015 έπαιξαν ένα ρόλο στις κινητοποιήσεις υποστήριξης των προσφύγων.

4. Απορρίπτουμε τον ρατσισμό ενάντια σε αυτούς που προσπαθούν να εισέλθουν στην Ευρώπη. Ζητάμε να ανοίξουν τα σύνορα, για να μπορούν να καλυφθούν οι ανθρωπιστικές ανάγκες των προσφύγων και να εξασφαλιστεί μια ασφαλής διέλευση για αυτούς προς τον επιλεγμένο τόπο προορισμού τους. Καταγγέλλουμε τις πολιτικές της “Ευρώπης-Φρούριο” και απαιτούμε τη διάλυση της Frontex.

Απαιτούμε να κλείσουν τα στρατόπεδα προσφύγων. Είμαστε αλληλέγγυοι με τους αγώνες που οργανώνονται από τους πρόσφυγες, που διαμαρτύρονται ενάντια στην καταστολή στον σιδηροδρομικό σταθμό της Βουδαπέστης, στα στρατόπεδα του Καλέ και της Ελλάδας ή τα σύνορα της Ουγγαρίας. Υποστηρίζουμε τις πολλές και διαφορετικές αντιρατσιστικές διαμαρτυρίες και άλλες πρωτοβουλίες αλληλεγγύης που οργανώνονται σε ολόκληρη την Ευρώπη.

5. Σαν σοσιαλιστές απορρίπτουμε την ιδέα ότι οι πρόσφυγες και οι μετανάστες αποτελούν απειλή για το επίπεδο ζωής των εργαζομένων ή -όπως εκφράζεται συχνά- με την ιδέα ότι “θα πρέπει να κοιτάμε πρώτα τους δικούς μας”. Αντίθετα, αυτοί που είναι υπεύθυνοι για τη λιτότητα, τις περικοπές, την ανεργία και τους άστεγους είναι οι ίδιοι που είναι υπεύθυνοι και για την προσφυγική κρίση. Υποστηρίζουμε ότι είναι προς το συμφέρον των εργατών παντού να αντιστέκονται σε κάθε προσπάθεια των αφεντικών μας να μας “διαιρούν και να βασιλεύουν”. Καλωσορίζουμε τους πρόσφυγες και παλεύουμε μαζί, πλάι-πλάι για μια καλύτερη ζωή για όλους μας.

Comments are closed.

-->